ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ

Αντετοκουνμπολαγνεία

Αυγούστου 21, 2017

Ο γραικύλος ΓΕΝΕΤΙΚΑ δεν αποκαθηλώνεται από το να είναι Έλληνας λόγω μισελληνισμού... όπως κι ο Νιγηριανός ΔΕΝ ελληνοποιείται ΓΕΝΕΤΙΚΑ λόγω Φιλελληνισμού.

Του Παναγιώτη Τερπάνδρου Ζαχαρίου

ΕΠΕΙΔΗ πολύς λόγος γίνεται τελευταία από ανιστόρητους και πτωχούς τη εθνοφυλετική συνειδήσει περί της "Ελληνικότητος" του κάθε Αντετοκούνμπο, επειδή απλούστατα γεννήθηκε στον γεωγραφικό μας χώρο, ομιλεί απταίστως τα Ελληνικά, είναι πολύ καλύτερο παιδί από κάποια δικά μας καθάρματα και ξέρει πολύ έντεχνα να βάζει μία μπάλλα μέσα σε... καλάθια, και ΕΠΕΙΔΗ ως λαός είμαστε εγκληματικά ευεπίφοροι στο να "δαιμονοποιούμε" ξενομανιακώς άτομα και τάσεις (όπως τον Will Smith που καθάριζε μία παραλία με την οικογένειά του στους Παξούς... λες και δεν το έχουν κάνει αυτό ποτέ Έλληνες...) βγάζοντας οι ίδιοι τα μάτια μας, καιρός είναι να βάλουμε τα πράγματα στην θέση τους.

Ο φιλόσοφος Αντισθένης είπε: "Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις" Η λέξη "ιθαγένεια" που ετυμολογείται από το Ιθύς + γένος, αποκλείει την Ελληνικότητα του κάθε απόγονου λαθρομετανάστη από Ασία και Αφρική. Ο Αντετοκούνμπο είναι τόσο Έλλην, όσο οι Έλληνες που ζουν στην Νιγηρία ή στην Κίνα είναι αντιστοίχως Νιγηριανοί ή Κινέζοι. Αντικειμενική αλήθεια (από το α+λανθάνειν). Τέλος.

Όλα τα άλλα, όπως οι ευσεβείς πόθοι λοβοτομημένων από την πολιτική ορθότητητα των καιρών μας, επαφίενται στην εθνοφυλετική συνείδηση, παιδεία και τις υποκειμενικές αντιλήψεις του κάθενός.

Ωστόσο, το πλέον πολυμασημένο:

"Ο Αντετο-Γιάννης είναι περισσότερο Έλληνας από κάποιους γεννημένους Έλληνες επειδή σέβεται περισσότερο την χώρα"

ισοδυναμεί με το ηλίθιο:

"Τα παιδιά του γείτονα είναι περισσότερο δικά μου παιδιά επειδή σέβονται περισσότερο το σπίτι μου από τα κακομαθημένα που έχω γεννήσει εγώ."

Ούτε κατά το ένα χιλιοστό δεν είναι Έλληνας, λοιπόν, όποιοσδήποτε φυλετικά Ασιάτης ή Αφρικανός γεννημένος και σπουδαγμένος εν Ελλάδι. Ελληνόφων, Ελληνίζων, Ελληνοπρεπής, Ελληνόφρων ναι.

Και μήν επικαλείσθε τον Ισοκράτη μερικοί που δεν γνωρίζετε αρχαία Ελληνικά για να ερμηνεύετε κατά το δοκούν "τα περί Ελληνικής παιδείας..." Το αντίθετο εννοούσε, ειρωνευόμενος το ότι πολλοί μετέχοντες στην Ελληνική παιδεία θεωρούν τους εαυτούς των... Έλληνες.

Πολύ εύκολα διαγράφουμε πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια ιστορίας με ούτε έναν μαύρο να του έχει αποδωθεί η Ελληνική ιθαγένεια, ή να θεωρείται Έλλην. Ιθύς+γένος σε κάνει Έλληνα, είτε καλό, είτε σκάρτο.

Ο Αντετοκούνμπο είναι ένα ταλαντούχο, καλό παιδί με Νιγηριανή ιθαγένεια που έτυχε να γεννηθεί στον γεωγραφικό μας χώρο και που η πολιτική ορθότητα των καιρών μας τον εκμεταλλεύτηκε για να μας διχάσει, αλλά και για να δεχτούμε το πολυφυλετικό συφερτό που θα αποτελέσει τους ψηφοφόρους των προδοτών που μας διέλυσαν.

Οι κάνολες της αθρόας λαθρομετανάστευσης άνοιξαν εντεταλμένως αφού πρώτα νομοθετήθηκαν "αντιρατσιστικοί" νόμοι που θα φίμωναν κάθε αντίσταση, με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας να δίνουν έμφαση στο "αντιρατσιστικό" υλικό που καθοδηγεί την εθνο-ισοπεδωτκή σκέψη των ήδη παλαμο-οθονο-λοβοτομημένων παιδιών μας...

Ο απόλυτος ύπουλος ρατσισμός κατά της δικής μας διαφορετικότητας.

Ωστόσο, δεν αντιλέγω... μπορεί ο αυτοαποκαλούμενος "Greek Freak" να "Ελληνίζει" περισσότερο από κάποιους Έλληνες γραικύλους, και να είναι ένας υπέροχος Έλλην "υπήκοος" που τιμά την σημαία μας, συμφωνώ, αλλά αν θέλουμε να λέμε τα σύκα "σύκα" και την σκάφη "σκάφη," Έλλην ΔΕΝ είναι.

Και για μερικούς, που μόνο νοιάζονται για το NBAVOTE αισθανόμενοι υπερήφανοι που ένας αλλόφυλος (αν είναι δυνατόν) εκπροσωπεί την φυλή μας επειδή απλούστατα ξέρει να βάζει μπάλλες σε καλάθια καλύτερα από τους ντόπιους, βγάζοντας μίσος για τους αντιφρονούντες, θα ήθελα να τους θυμίσω:

Ο γραικύλος ΓΕΝΕΤΙΚΑ δεν αποκαθηλώνεται λόγω μισελληνισμού.... όπως κι ο Νιγηριανός ΔΕΝ ελληνοποιείται ΓΕΝΕΤΙΚΑ λόγω Φιλελληνισμού.

Και επειδή κάθε τόσο και λιγάκι, πολλοί πικραμένοι με την κατάντια του νεοέλληνα χαιρέκακα προωθούν "Αντετοκουνμπολαγνείες" καλό είναι να ερευνήσουμε περαιτέρω την προέλευσή μας ως έθνος. Ειδικά κατόπιν κάποιων νεοσύλλεκτων "Ελληνοποιημένων" Αλβανικής καταγωγής που φωτογραφήθηκαν φέροντας το ελληνικό εθνόσημο να χειρονομούν με το σύμβολο της... "Μεγάλης Αλβανίας".

ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ


Οι Έλληνες, από αρχαιοτάτων χρόνων, φυλετικά ανήκαν σε φαινοτυπικές προσμίξεις της λευκής φυλής. Ο κυρίαρχος μελαχρινός Μεσογειακός, ο Αλπινικός, ο Διναρικός και, κατ' ελάχιστον, ο ανοιχτόχρωμος Νορδικός τύπος συγκροτούν τώρα και χιλιετίες με αδιάσπαστη συνέχεια τους πληθυσμούς στον Ελληνικό χώρο και τις περιοχές που τον γειτονεύουν.

Βάσει αυτής της πραγματικότητος θα μπορούσαμε να αποδίδουμε την Ελληνική "υπηκοότητα" σε παιδιά της λευκής φυλής που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ασπάστηκαν την Ελληνική παιδεία και πολιτισμό, ενώ την Ευρωπαική υπηκοότητα με αυστηρές προϋποθέσεις σε άλλους. Και όχι, δεν θα ήταν καθόλου "ρατσιστικό," αλλά "αντιρατσιστικό," καθώς θα εξασφάλιζε την διαφορετικότητα, και θα ελλάτωνε την γκετοποίηση των μεγαλουπόλεων από ασύμβατα με τον Ελληνικό τρόπο ζωής τριτοκοσμικά στοιχεία.

Ουδείς εχέφρων έλληνας αρέσκεται σε αυτό που έχει μετατραπεί η Αθήνα μας με την "Καμπουλοποίηση" περιοχών όπως η Ομόνοια, όπου πλέον μόνο "ομόνοια" δεν υπάρχει με τις κλοπές, τα μαχαιρώματα και την ασχήμια μίας πανσπερμίας αλλοδαπών οίτινες ουδεμία σχέση έχουν με το όραμα των προγόνων μας για την Ελλάδα.

Εαν μας ενδιαφέρει η δική μας διαφορετικότητα, που έχει αποκλειστικά Ευρωπαϊκές φυλετικές ρίζες όπως αδιάψευστα έχουν αποδείξει όλες οι ανθρωπολογικές μελέτες, θα πρέπει να την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.

Εξ άλλου, είναι ανά την υφήλιο παραδεκτό ότι ό,τι πιο όμορφο έχει προκύψει σε αυτόν τον πλανήτη όσον αφορά την εξύμνηση του "ωραίου" ως προς την ανθρώπινη μορφή εκδηλώθηκε στα Ελληνικά αγάλματα. Και τα Ελληνικά "αγάλματα" επιλεκτικώς φέρουν τα καλύτερα χαρακτηριστικά αποκλειστικά της λευκής φυλής. Τονίζω "επιλεκτικώς" επειδή για να "αγάλουν" (εξ ου και "άγαλμα") το μάτι και την ψυχή του θεατή, αφαιρούνται οι ατέλειες δια της χρυσής τομής που συμβολίζεται με το γράμμα Φ προς τιμήν του Φειδία (τον γνωστότερο γλύπτη της Ελληνικής Αρχαιότητας, και τον σημαντικότερο της κλασικής περιόδου).

Με αυτό το σκεπτικό, η κάθε φυλή έχει την δική της "ιθαγένεια" είτε πρόκειται για την Καυκάσια (λευκή), την Μογγολική, την Νεγρική, ή τις προσμίξεις αυτών που συνετέλεσαν στον Ινδικό/Πακιστανικό κ.ο.κ φαινότυπο.

Εκχωρώντας αδιακρίτως "ιθαγένειες" σε αλλόφυλους, όπως εγκληματικά πράττουν οι απαράδεκτες κυβερνήσεις, ουσιαστικά προσβάλουμε τόσο την προέλευση των πρώτων, όσο και την δική μας.

Είναι εξ ίσου παράλογο και παρά φύσιν με το να αποκαλούμε όλους τους λευκούς και μαύρους γεννηθέντες στην Αμερική ως "ιθαγενείς Αμερικανούς," (native Americans), τίτλος που στις ΗΠΑ πολύ σωστά αποδίδεται μόνο στους Ινδιάνους...

-Παναγιώτης Τερπάνδρου Ζαχαρίου-
(Φυλετιστής, ήτοι, υπέρ της διαφορετικότητος των φυλών και των εθνών)

Υ.Γ.


Ενίοτε, πολλοί ανιστόριτοι εθνομηδενιστές επικαλούνται τα 300 + χρόνια Τουρκοκρατίας για την μη εθνο/φυλετική "καθαρότητα" του νεοέλληνα. Να τους θυμίσω ότι πέραν από τις γενετικές μελέτες που αποδεικνύουν το αντίθετο, το 85% των "Τούρκων" στην Δυτική Τουρκία είναι Ελληνογενείς, οι οποίοι δια της βίας εκτουρκίστηκαν δια του παιδομαζώματος και της επιβολής του Ισλάμ ανά τους αιώνες για να επιβιώσουν.

Ουδόλως τυχαίως, στις Τούρκικες τηλεοπτικές σειρές δίνονται ρόλοι σε Τουρκόφωνες με Ευρωπαΐκά/Ελληνικά χαρακτηριστικά, εφόσον οι γνήσιοι Τουρκο-Μογγόλοι ουδέποτε θεωρούσαν "εύμορφη" την φυλή τους.

Αν είχαμε "Τουρκέψει" φυλετικά, θα βλέπαμε μία Ελλάδα με σπανούς σχιστομάτιδες διάσπαρτους ανάμεσά μας...
Πηγή: harmoscope.com



Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


Το μασονικό παρακράτος στην Ιταλία με τα εκατοντάδες θύματα...

Αυγούστου 21, 2017

Ιταλία ...δεκαετία του 1980. Βόμβα στον Σταθμό της Μπολόνια 85 νεκροί. Βόμβα στο Τρένο Italicus 12 νεκροί. Κατάρριψη αεροπλάνου Ustica 81 νεκροί. Βόμβα στην Piazza Fontana του Μιλάνου 17 νεκροί. 

Κοινός παρονομαστής παντού το τεράστιο παρακράτος της Μασονικής Στοάς P2 που δούλευε και σκότωνε αθώους Ιταλούς πολίτες για λογαριασμό ξένων συμφερόντων.

Τα εκατοντάδες πανίσχυρα μέλη της βρισκόντουσαν παντού, στην κυβέρνηση, στην αντιπολίτευση, στην Δεξιά, στην Αριστερά, στον Τύπο, στη Δικαιοσύνη, τον Στρατό και στις επιχειρήσεις. Όλοι έκαναν καριέρες και πλούτισαν όντας ενωμένοι ενάντια στην ίδια τους την πατρίδα, ενάντια στους συμπολίτες τους.

Κι αν όλα αυτά ήταν αυτονόητα σε μία από τις ισχυρότερες χώρες του πλανήτη τη δεκαετία του 1980 ...στα μέρη μας λέτε να κυριάρχησαν οι πατριώτες κι όχι οι προδότες όπως στην Ιταλία;







Διαβάστε επίσης: Η κεκαλυμμένη μασονική Στοά P2 που ήταν πιθανότατα οι «Τραπεζίτες του Θεού»





Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


Αντιεξουσιαστής: «Εντολοδόχοι ξένων μυστικών υπηρεσιών και Μασόνων οι ψευτοαναρχικοί και ψευτοτρομοκράτες»

Αυγούστου 20, 2017

Το 2005 δολοφονείται ένας 33χρονος Ειδικός Φρουρός. Το 2009 παραδίδεται ένας αντιεξουσιαστής και ομολογεί τη συμμετοχή του στο έγκλημα. Με καταγωγή από την Ξάνθη δίνει συνέντευξη σε εφημερίδα της Θράκης ...και κάνει ευθεία αναφορά σε Μυστικές Υπηρεσίες και Μασόνους.

Επιπλέον ...θέτει το ερώτημα για ποιον λόγο οι «αντιεξουσιαστές» χτυπούν μόνο Χριστιανικούς θεσμούς και ποτέ Εβραϊκούς ή Μασονικούς...

Μιλάει για τους «αναρχικούς» που οι μισοί από αυτούς τα παίρνουν από το Ισραήλ και την Τουρκία! Αξίζει να την διαβάσετε. Παρακάτω σας παραθέτουμε αυτούσιο το κείμενο όπως δημοσιεύτηκε στο "ΜΑΧΗΤΗ", την καθημερινή εφημερίδα της Θράκης:



Πηγή: maxitisthrakis.blogspot.gr

Από την Ειδική πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού, ελεύθερη παρέμβαση στην εκπομπή «Ανοιχτή Γραμμή» (Life 92.,1 fm) και στον Πάνο Παπαδόπουλο, από τον «μαχητή και ήρωα» όπως είχε προβληθεί σε γνωστό site του αντιεξουσιαστικού χώρου.




ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΞΕΝΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ!


*Για τις αλήθειες που θα πω σήμερα σε σένα, δύσκολα θα πειστούν κάποιοι, και επέλεξα ραδιόφωνο της Ξάνθης από κάτι άλλα ΛΑΜΟΓΙΑ, ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. Έχω να πω ότι ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ δεν θα ήταν κι ούτε πρόκειται να υπάρξει η ζωή κάποιων άλλων ψευτομαφιόζων, ψευτοαναρχικών και ψευτοτρομοκρατών. Όλοι αυτοί είναι ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΞΕΝΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΩΝ! 


ΘΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΩ ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ


*«Εγώ αποχώρησα από τη ζωή, το ψέμα και συγκεντρώνομαι στον εαυτό μου. Θα προχωρήσω με το Θεό, παίρνοντας την ελευθερία της ψυχής μου μαζί και κλειδώνοντας όλους τους άλλους έξω».

«Λυπάμαι για τους αγνούς πιτσιρικάδες που έρχονται σε αυτό το χώρο.»


ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ! 


«Θα πολεμηθώ περισσότερο μετά από αυτή την παρέμβαση, άντεξα πολλά σχέδια εξόντωσης, αλλά αν θέλουν συνέχεια, θα την έχουν με άγρια δικαιοσύνη σε όποιο χρόνο, χώρο και διάσταση επιθυμούν.

Εγώ πέρυσι προειδοποίησα από τη Χίο ότι μπορώ να συνεχίσω μόνος. 


ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΞΑΝΘΗΣ


Συμπαράσταση έχω λίγη και αναγκαστική αφού όλοι με θεωρούσαν νεκρό. Απευθύνω δημόσια συγνώμη στον Μητροπολίτη Ξάνθης. Μία μεγάλη «ΣΥΓΝΩΜΗ» και θα ήθελα κάποια στιγμή να με δει από κοντά, είτε στο δικαστήριο, είτε στις φυλακές».

(Σ.Σ.: Αύριο Παρασκευή ο Μητροπολίτης Ξάνθης, στο δικαστήριο στην Ευελπίδων, στο πλευρό του…)

Από την Ειδική πτέρυγα των Φυλακών Κορυδαλλού, με ελεύθερη παρέμβαση στην εκπομπή «Ανοιχτή Γραμμή» (Life 92.,1 fm) και στον Πάνο Παπαδόπουλο, ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΤΑΡΔΑΣ που έχει προβληθεί «μαχητής και ήρωας» σε γνωστό site του αντιεξουσιαστικού χώρου, ξέσπασε στη κυριολεξία κατά των πρώην «συντρόφων» του, αποκαλύπτοντας ότι «προδόθηκε από τον περιβόητο αντιεξουσιαστικό χώρο».

«Για τις αλήθειες που θα πω σήμερα σε σένα, δύσκολα θα πειστούν κάποιοι, και επέλεξα ραδιόφωνο της Ξάνθης από κάτι άλλα ΛΑΜΟΓΙΑ, ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. Έχω να πω ότι ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ δεν θα ήταν κι ούτε πρόκειται να υπάρξει η ζωή κάποιων άλλων ψευτομαφιόζων, ψευτοαναρχικών και ψευτοτρομοκρατών. Όλοι αυτοί είναι ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΞΕΝΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΜΑΣΟΝΩΝ», τόνισε ο ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΤΑΡΔΑΣ και συνέχισε καταπέλτης:

«Ένα έχω να πω χωρίς υπεκφυγές, ότι μάγισσες, νεράιδες, ξωτικά και χίλια δυο άλλα πλασματάκια, βρυκόλακες του δημιουργού μπορεί να κρύβουνε μυστήρια αλλά ωχριούν απέναντι στην μπόχα, την προδοσία και το δηλητήριο που στάζει ο αντιεξουσιαστικός χώρος!!!»

Στην ερώτηση του Πάνου Παπαδόπουλου, πως βλέπουν πλέον από δω και πέρα, «τα νέα του μάτια, τα νέα του ταξίδια και τι μήνυμα θέλει να δώσει στη νεολαία…», ο Νίκος Κουνταρδάς απάντησε με νόημα:

-«Εγώ αποχώρησα από τη ζωή, το ψέμα και συγκεντρώνομαι στον εαυτό μου. Θα προχωρήσω με το Θεό, παίρνοντας την ελευθερία της ψυχής μου μαζί και κλειδώνοντας όλους τους άλλους έξω».

«Λυπάμαι για τους αγνούς πιτσιρικάδες που έρχονται σε αυτό το χώρο» και συνέχισε: «Ξέρω ότι θα πολεμηθώ περισσότερο μετά από αυτή την παρέμβαση, άντεξα πολλά σχέδια εξόντωσης, αλλά αν θέλουν συνέχεια, θα την έχουν με άγρια δικαιοσύνη σε όποιο χρόνο, χώρο και διάσταση επιθυμούν.

Εγώ πέρυσι προειδοποίησα από τη Χίο ότι μπορώ να συνεχίσω μόνος!»


ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΞΑΝΘΗΣ


Σε ερώτηση του Πάνου Παπαδόπουλου αν στις δύσκολες στιγμές που περνάει, έχει κάποια συμπαράσταση στις φυλακές Κορυδαλλού, ο Νίκος Κουνταρδάς απάντησε: «Συμπαράσταση έχω λίγη και αναγκαστική, αφού όλοι με θεωρούσαν νεκρό. Απευθύνω δημόσια συγνώμη στον Μητροπολίτη Ξάνθης. Μία μεγάλη «ΣΥΓΝΩΜΗ» και θα ήθελα κάποια στιγμή να με δει από κοντά, είτε στο δικαστήριο, είτε στις φυλακές».

(Σ.Σ.: Αύριο Παρασκευή ο Μητροπολίτης Ξάνθης, στο δικαστήριο στην Ευελπίδων, θα συναντηθεί σύμφωνα με πληροφορίες μας με τον Νίκο Κουνταρδά…)


Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΥΝΤΑΡΔΑ ΣΤΟΝ LIFE 92.1 FM


Από την Ειδική Πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού ο Νίκος Κουνταρδάς επέλεξε να μιλήσει αποκλειστικά στην εκπομπή «Ανοιχτή Γραμμή» του Πάνου Παπαδόπουλου, το μεσημέρι της Τετάρτης, μέσα από τον Life 921 fm.

O πρώην «μαχητής και ήρωας» του αντιεξουσιαστικού χώρου, ξεκαθάρισε από την αρχή τις προθέσεις του, τονίζοντας τα παρακάτω:

«Ήθελα κάποια στιγμή να το κάνω αυτό και να μιλήσω στους αγαπημένους μου Ξανθιώτες, 6 μήνες μετά την παράδοσή μου.

Κατάγομαι από το χωριό της Μάνδρας, όπου με ακούνε και θέλω να στείλω την αγάπη μου στο καφενείο της Μάνδρας. Εκεί μεγάλωσα…»

-Σε ερώτηση του Πάνου Παπαδόπουλου πως έτσι «ξαφνικά» αποφάσισε να προβεί σε μια τέτοια εξομολόγηση και τι ήταν αυτό που τον έκανε να παρέμβει ελεύθερα στην εκπομπή του, ο Νίκος Κουνταρδάς συνέχισε με έμφαση:

«κ. Παπαδόπουλε… Παραδόθηκα και πέθανα.

Αγωνίστηκα για κάποιες ιδεολογίες, για πράγματα που πίστευα ως άνθρωπος και προδόθηκα από τον περιβόητο αντιεξουσιαστικό χώρο.

Έμαθα ότι έγινε μία επιθετική ενέργεια εις βάρος σας και επικηρύξατε τους αναρχικούς με χρηματικό ποσό. Όσα και να δίνατε και ένα εκατομμύριο Ευρώ να δίνατε, ΔΕΝ υπάρχει περίπτωση να σας τους παραδώσουνε ποτέ τους υπεύθυνους της τρομοκρατικής ενέργειας εις βάρος σας. Κατά τη γνώμη μου, κοιτάξτε προς Τουρκία, ή Ισραήλ, ή τους μασόνους, γιατί οι περισσότεροι από αυτούς τους ψευτο-επαναστάτες τα παίρνουν από αυτές τις χώρες. Δεν υπάρχει περίπτωση να συλληφθούνε ποτέ. ΣΤΟ ΛΕΩ ΚΑΙ ΣΤΟ ΥΠΟΓΡΑΦΩ. ΤΟΥΣ ΕΖΗΣΑ. Αγωνίστηκα στην Ξάνθη, έγινε μία διαδικασία κάποιους μήνες, γνωρίζετε την καθαρότητά μου, λυπάμαι για τους συντρόφους μου αλλά οι μισοί από αυτούς τα παίρνουν από αυτούς!!!»

Σε ερώτηση του Πάνου Παπαδόπουλου, τι δουλειά έχει αυτός, ένα φτωχόπαιδο από τη Μάνδρα, όταν οι περισσότεροι αναρχικοί στα Εξάρχεια είναι παιδιά βιομηχάνων ή οικονομημένων του Κολωνακίου… Τι δουλειά έχει με αυτό το σύστημα…», ο Νίκος Κουνταρδάς απαντά:

«Τον αντιεξουσιαστικό χώρο όπως τον έζησα, αφού υποτίθεται είναι εναντίον όλων, έχουν κάνει επιθετικές ενέργειες ακόμα και στην εκκλησία. Εγώ έχω μετανιώσει για πολλά πράγματα και ο Θεός με έχει σώσει. Έχω γλιτώσει πολλά σχέδια εξόντωσης. Ακούνε κάποιον τώρα που τον θεωρούνε νεκρό, αλλά χαμογελάω με αυτούς! Έξη μήνες από την παράδοσή μου στη Γαδά είμαι πιο δυνατός και συγκεντρωμένος στον εαυτό μου και έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να προχωρήσω πιο δυναμικά. Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΕ.

Για τις αλήθειες που θα πω σήμερα σε σένα, δύσκολα θα πειστούν κάποιοι, και επέλεξα ραδιόφωνο της Ξάνθης από κάτι άλλα ΛΑΜΟΓΙΑ, ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ. Έχω να πω ότι ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΟΥ δεν θα ήταν κι ούτε πρόκειται να υπάρξει η ζωή κάποιων άλλων ψευτομαφιόζων, ψευτοαναρχικών και ψευτοτρομοκρατών. Όλοι αυτοί είναι ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ ΞΕΝΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. Θα λιμάρω σιγά-σιγά και δικαιωματικά πια την έβδομη σφραγίδα του μεγάλου μυστικού και αναφέρομαι στο κράτος του Ισραήλ που πιστεύει ότι μπορεί αιώνια να κάνει κουμάντο και να εξουσιάζει ψυχές ανθρώπων.»

-Πάνος Παπαδόπουλος: Από πόσο χρονών κύριε Κουνταρδά μπήκατε στον αντιεξουσιαστικό χώρο;

«Από τα 14… Έχω περάσει από όλες τις μπάντες της κοινωνίας για να τις ζήσω και μπορώ να μιλήσω. Έχω περάσει από Κολωνάκι, από Εξάρχεια, από Ξάνθη και Μάνδρα, στη Μητρόπολη στην Αθήνα έχω ζήσει.

Ένα έχω να πω χωρίς υπεκφυγές: Ότι μάγισσες, νεράιδες, ξωτικά και χίλια δυο άλλα πλασματάκια, βρυκόλακες του δημιουργού, μπορεί να κρύβουνε μυστήρια αλλά ωχριούν απέναντι στην μπόχα, την προδοσία και το δηλητήριο που στάζει ο αντιεξουσιαστικός χώρος. Μπορεί να θέλανε αυτά τα δειλά φαντασματάκια, το κερασάκι από την τούρτα μου, αλλά έφτασε η ώρα να πω ότι όταν πρότεινα να επιτεθούμε στην πρεσβεία του Ισραήλ, δεν δέχτηκαν!!! Τα είχα σκεφτεί όλα για αυτή την ενέργεια, που θα αποκτούσε παγκόσμιο κύρος και θα σήκωνα όλο το βάρος μόνος μου, όλη την ευθύνη. Θέλω να μεταφέρω ότι με την αγνότητα του πολεμιστή και με ένα μίσος εναντίον όλων, θα μπορούσαμε να επιτεθούμε και σε προξενεία Τούρκων, Ισραηλινών κτλ. αλλά ΣΤΡΙΒΑΝΕ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ ΤΑ ΛΑΜΟΓΙΑ.

Θα το βρούνε από τον Θεό και πίστεψε πως δεν υπήρξε κανένας πιο ΑΘΕΟΣ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ!!!

«Ο λόγος που παραδόθηκα ήταν να καταγγείλω το σχέδιο εξόντωσής μου. Μήνες έξω κατέστρωσαν πολλά σχέδια για να με εξοντώσουν, αλλά τα αντιλήφθηκα όλα. Με τα χρόνια απέκτησα διορατικότητα, παρατηρητικότητα. Δεν είμαι υπερβολικός, μπόρεσα και τους ξέφυγα.

ΤΙ ΑΝΑΡΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΕΒΡΑΪΚΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ή ΣΤΟΥΣ ΜΑΣΟΝΟΥΣ;

«14 χρονών στην Ξάνθη είχαμε φτιάξει μία δήθεν ομάδα παραβατικότητας με συμμαθητές στο 1ο Γυμνάσιο Ξάνθης. Από τότε ξεκίνησα.

Το θέμα είναι να είσαι ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΜΕ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ!

Η Ιστορία έχει αποδείξει τρία πράγματα: υπάρχει Θεός και αυτός μας δημιούργησε όλους, δεύτερον ότι ως εξεγερμένος υπήρξα «αντί» σε όλα, ένας ειλικρινής μηδενιστής και τρίτον, ότι οι φανατικότεροι αντισημίτες είστε οι ίδιοι οι Εβραίοι, περιφρονώντας όχι μόνο τον Εβραίο μέσα σας, αλλά και γύρω σας».

«Εγώ αποχώρησα από τη ζωή, το ψέμα και συγκεντρώνομαι στον εαυτό μου. Θα προχωρήσω με το Θεό, παίρνοντας την ελευθερία της ψυχής μου μαζί και κλειδώνοντας όλους τους άλλους έξω».

Λυπάμαι για τους αγνούς πιτσιρικάδες που έρχονται σε αυτό το χώρο…».

«Θα πολεμηθώ περισσότερο μετά από αυτή την παρέμβαση, άντεξα πολλά σχέδια εξόντωσης αλλά αν θέλουν συνέχεια θα την έχουν με άγρια δικαιοσύνη σε όποιο χρόνο, χώρο και διάσταση επιθυμούν.

-Φοβάστε για τη ζωή σας δηλαδή;

-Εγώ πέρυσι προειδοποίησα από τη Χίο ότι μπορώ να συνεχίσω μόνος. Συμπαράσταση έχω λίγη και αναγκαστική αφού όλοι με θεωρούσαν νεκρό. Απευθύνω δημόσια συγνώμη στον Μητροπολίτη Ξάνθης. Μία μεγάλη «ΣΥΓΝΩΜΗ» και θα ήθελα κάποια στιγμή να με δει από κοντά, είτε στο δικαστήριο, είτε στις φυλακές…

-Πάνος Παπαδόπουλος: Τι θα κάνετε από δω και πέρα δηλαδή…;

ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΝΤΑΡΔΑΣ: «ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΓΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΚΑΝΩ»

«ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΕΞΩ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ, ΑΛΛΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΠΑΡΑΧΩΡΗΜΕΝΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ. Αυτό προς όλους τους ξεφτίλες».

……………………….


ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ…


Ποιος είναι τελικά ο Νίκος Κουνταρδάς;

*Από τα 14 και από το χωριό της Μάνδρας, βρέθηκε στα… «σαλόνια» των Εξαρχείων και του αντιεξουσιαστικού χώρου!

O σκελετωμένος άντρας με τα μαύρα, που το μεσημέρι της Παρασκευής 19 Ιουνίου 2009 αναστάτωσε την κοινή γνώμη και ιδίως τον αντιεξουσιαστικό χώρο, με την προσχεδιασμένη ενέργειά του να πηδήσει τα κάγκελα της ΓΑΔΑ και να βρεθεί στο γραφείο του εμβρόντητου διευθυντή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας για να αναλάβει την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας του Χαράλαμπου Αμανατίδη; Και κυρίως τι είναι αυτό που τον σπρώχνει να επιδιώκει να επιστρέψει στη φυλακή; Το ερώτημα μπορεί να απαντηθεί εάν εξετάσει κανείς με προσοχή την τελευταία ηχογραφημένη συνέντευξη που είχε παραχωρήσει ο γνωστός θαμώνας των Εξαρχείων σε ραδιοφωνικό σταθμό και είχε προβληθεί με ανάρτηση «μαχητή και ήρωα» σε γνωστό site του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Με αναφορές «άλλων μαχόμενων συντρόφων του», όπως των Γιώργου Βούτση, Ηλία Νικολάου, Πολύκαρπου Γεωργιάδη, Γιάννη Δημητράκη, ο κατηγορούμενος για την ανθρωποκτονία του Χαράλαμπου Αμανατίδη είναι φανερό ότι κατατρέχεται από αυτό που κομψά αξιωματικοί της αστυνομίας ονόμασαν «μανία καταδίωξης». Οι σκιές, οι αόρατοι κίνδυνοι, τα σενάρια δολοφονίας, οι απόπειρες εξόντωσης που καταγγέλλει ο Κουνταρδάς, εμπεριέχουν δύο ερμηνείες: Η πρώτη να προέβλεψε ότι εκτός φυλακής θα τον καθαρίσουν επειδή «κατέδωσε», «πούλησε τον αγώνα», «μίλησε πολύ» και η δεύτερη, «η καταδίωξη» να σχετίζεται με ψυχοπαθολογικές αιτίες και με ανυπέρβλητα ψυχικά αδιέξοδα.

Τι αναφέρει; Κατ’ αρχάς ξεκάθαρα λέει ότι κάποιοι τον έχουν «κάψει» ως αγωνιστή. Ότι τον ξέκοψαν από τους συντρόφους του. Τον περιθωριοποίησαν. Ταυτοποιεί επίσης το τέλος που φοβάται ότι έρχεται με το θανατηφόρο τροχαίο του μουσουλμάνου βουλευτή Σαδίκ που σκοτώθηκε στην Ξάνθη, όταν ένα τρακτέρ του έκλεισε το δρόμο. Κατήγγειλε ότι ένας σύντροφός του μηχανικός αυτοκινήτων, ο Τίμος, είχε διαπιστώσει δολιοφθορά στα φρένα του αυτοκινήτου του. Δεν διστάζει να στήσει στον τοίχο ακόμα και τους γονείς του, παρομοιάζοντάς τους με τους δολοφόνους του Αλέξη Γρηγορόπουλου! Φοβάται πολύ. Είναι σε πανικό. Επιδιώκει τη φυλακή. Συμπεριφορές που θυμίζουν περιστατικά ξεκομμένων φραξιονιστών που ακυρώθηκαν, μαράζωσαν, έπεσαν σε κατάθλιψη και οδηγήθηκαν στην αυτοκαταστροφή.

Σύμφωνα όμως με άλλες πληροφορίες, πίσω από την προσπάθεια απαξίωσης των όσων έχει καταθέσει, κρύβεται ο ευσεβής πόθος για το ξετύλιγμα του κουβαριού που θα οδηγήσει στις γιάφκες και στη συνέχεια σε συλλήψεις μελών της νεοτρομοκρατίας.

Αυτό που δεν λένε στην Αντιτρομοκρατική είναι ότι μεταξύ των εκμυστηρεύσεων του 32χρονου αντιεξουσιαστή αποκαλύπτονται κοινές περιγραφές και πληροφορίες για τον τρόπο της επίθεσης που είναι άγνωστες προς τα «έξω», και το πιο βασικό, που συγκλίνουν ή και συμπίπτουν με όσα έχουν καταγραφεί ατύπως, από «φιλικές» ανακρίσεις υπόπτων. Από τα λεγόμενα του Κουνταρδά ωστόσο, δεν φαίνεται να πιστοποιείται η παρουσία του το βράδυ της δολοφονίας του Αμανατίδη στον κλειστό πυρήνα των εκτελεστών. Μπορεί όμως, σύμφωνα με αξιωματικούς της Αντιτρομοκρατικής, να είχε ρόλο περιφερειακής υποστήριξης ή κάποιος που ήταν παρών, να του μετέφερε λεπτομέρειες για την επίθεση. Στο ίδιο πλαίσιο, αυτής της συσκότισης των ερευνητικών προσανατολισμών, εντάσσεται και η διαρροή ότι ο Κουνταρδάς είπε πως το ημιαυτόματο όπλο τύπου ΜΡ-5 του Αμανατίδη το... πέταξαν στη θάλασσα. Ο Νίκος Κουνταρδάς ήδη αυτή τη στιγμή είναι υπόδικος βαρύτατων αδικημάτων και συγκεκριμένα κατηγορείται μεταξύ των άλλων και για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατά συναυτουργία.


ΟΙ ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟ ΜΑΡΙΝΟ


Πολλές ομοιότητες είδαν οι αστυνομικοί της Αντιτρομοκρατικής στον 32χρονο αντιεξουσιαστή Νίκο Κουνταρδά, που διεκδικεί την πολιτική ευθύνη για τη δολοφονία του ειδικού φρουρού Χαράλαμπου Αμανατίδη (την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2005 στο Κεφαλάρι), με έναν παλιό γνώριμο των διωκτικών αρχών. Τον μακαρίτη Χριστόφορο Μαρίνο.

Ήταν 23 Ιουλίου του 1996 όταν ο ηλικίας 29 ετών Μαρίνος βρέθηκε νεκρός μέσα στην καμπίνα 53 επιβατηγού πλοίου, ενώ επέστρεφε στον Πειραιά από τις διακοπές του στη Σίφνο. Για πρώτη φορά απασχόλησε τις διωκτικές αρχές τον Οκτώβριο του 1987 στη μάχη της Καλογρέζας. Κατηγορήθηκε με τον Κλέαρχο Σμυρναίο ότι ήταν μαζί με τον Μιχάλη Πρέκα και αποπειράθηκαν να κλέψουν ασύρματο μέσα από περιπολικό.

Ακολούθησε καταδίωξη και ένοπλη συμπλοκή, με συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό του Πρέκα και τη σύλληψη του Μαρίνου.

Παρ’ ότι τοποθετήθηκε στη συνέχεια στο «κλαμπ» με τους συνήθεις υπόπτους, διέφυγε το 1990 στην Ουγγαρία, όταν ανακαλύφθηκε η γιάφκα της οδού Μαυρικίου στα Εξάρχεια, μετά την έκρηξη υπό κατασκευής βόμβας που διαμέλισε και έστειλε για μεγάλο διάστημα στο νοσοκομείο τον Κυριάκο Μαζοκόπο.

Εκείνη την εποχή, όμως, άρχισε και η αμφισβήτηση του προσώπου του στο «χώρο» του. Πολλοί τον κατηγορούσαν ως ελιτίστα και ύποπτο. Επέστρεψε το 1992 ύστερα από οργανωμένη αποστολή της Αντιτρομοκρατικής στην Πράγα, ενώ τρία χρόνια αργότερα (τον Ιούνιο του 1995), κατηγορήθηκε για συμμετοχή στην αιματηρή ληστεία στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, με θύμα τον ταμία Δημήτρη Μαντούβαλο και με λεία το ποσό των 140.000.000 δραχμών. Στις 9 Ιανουαρίου 1996 αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους, μετά από 69 ημέρες απεργίας πείνας, κατά τη διάρκεια της οποίας κινδύνευσε να χάσει τη ζωή του και στις 23 Ιουλίου πέφτουν εν πλω οι τίτλοι του τέλους.


Η ΠΡΩΤΗ ΣΥΛΛΗΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΕ ΠΟΛΥΖΩΓΟΠΟΥΛΟ


Ο Νίκος Κουνταρδάς πιάστηκε για πρώτη φορά στις 31 Ιανουαρίου του 2006, για συμμετοχή στην άγρια επίθεση κατά του τότε προέδρου της ΓΣΕΕ Χρήστου Πολυζωγόπουλου. Τότε μάλιστα συνδέθηκε εκείνη η ενέργειά του, με τοπικό πολιτικό του Νομού μας, χάριν του οποίου είχε διοριστεί στον ΕΛΓΑ και είχε απολυθεί από τις υπηρεσίες του.

Ένα χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2007, κατηγορήθηκε για τον εμπρησμό υποκαταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στην Ξάνθη. Αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους και ξαναοδηγήθηκε στη φυλακή στις 16 Μαΐου 2009. Αποφυλακίστηκε ένα μήνα αργότερα, ενώ κατά την παρουσία του στη Ξάνθη, έκανε και την γνωστή «κατάληψη» στο Εργατικό Κέντρο Ξάνθης, παίρνοντας τα «κλειδιά» από νυν μέλη της Διοίκησης…


Ταυτόχρονα όμως, άφησε αιχμές για τους συντρόφους του, λέγοντας ότι τον οδηγούν στο περιθώριο και πως δεν τον αποδέχονται όπως πριν, καθώς κάποιοι από το στενό κύκλο του τον παρουσίασαν να «συνεργάζεται» με την Ασφάλεια.

Πηγή: tovima.gr



Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


Έτσι παίζουν με το υποσυνείδητό μας!

Αυγούστου 19, 2017

Αυτοί που τους νομίζουμε χαζούς ...έχουν από πίσω τους επιτελεία ειδικών που ξέρουν να παίζουν με το υποσυνείδητό μας και με το μυαλό μας γενικότερα.


Το image making τους δίνει σαφείς οδηγίες για κάθε τους κίνηση ώστε να δημιουργούν υποσυνείδητους συνειρμούς ...σωτήρων και πανάγαθων ανθρώπων ...συναγωνιστών και μεγάλων προσωπικοτήτων...


Ο τηλεθεατής βλέπει αυτό που θέλει να δει πρακτικά... Ο Χριστιανός βλέπει έναν μεσσία, ο κομμουνιστής βλέπει έναν σύντροφο, ο φτωχός βλέπει έναν ...φιλόπτωχο. 


Ούτε λέξη, ούτε γκριμάτσα δεν τους ξεφεύγει ...Κι όποτε αυτό συμβεί ...γελούν και τα τσιμέντα.




Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ψευδή είδηση επανήλθε και κάνει θραύση στο διαδίκτυο...

Αυγούστου 19, 2017

Επαγγελματίας blogger δημοσιεύει μία ψεύτικη είδηση ...χρησιμοποιώντας μία παλιά φωτογραφία από το Μαρόκο ...κι οι συμπατριώτες μας την αναδημοσιεύουν 7.500 φορές! 


Πολύ πιο σοβαρές, κρίσιμες και πραγματικές πληροφορίες ...καταλήγουν στα αζήτητα! 



Επίσης πάνω από 113.000 Έλληνες έχουν κάνει και like στην σελίδα του στο Facebook ...για να μην χάνουν καμία από τις παπαριές που δημοσιεύει ...όπως τα ταξίδια στο χρόνο!



Είναι να τους «λυπάσαι» τελικά όλους αυτούς της παντοδύναμης Ελίτ.

Το πως καταφέρνουν να εξουσιάζουν με τόση μαεστρία και τόση αποτελεσματικότητα τόσους πολλούς τρελούς είναι πραγματικό θαύμα!

Για το συγκεκριμένο θέμα είχαμε γράψει στις 17 Ιουνίου 2016 και είχαμε δεχθεί αρκετές επιθέσεις... μόνο και μόνο γιατί γράψαμε την αλήθεια:



Το άρθρο μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ



Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


Σχετικά με το «ΟΧΙ» του Μεταξά στους τοκογλύφους...

Αυγούστου 19, 2017


Κατά καιρούς και ειδικότερα την πρώτη περίοδο μετά τις γνωστές δηλώσεις Παπανδρέου στο Καστελόριζο που συμπεριλάμβανε την άνευ όρων παράδοση της χώρας στο ΔΝΤ και σε λοιπούς «δανειστές», μέσω του πρώτου μνημονίου, κυκλοφόρησε ευρέως η ιστορία της παύσης πληρωμών προς τους δανειστές από το «καθεστώς» της 4ης Αυγούστου του Ιωάννη Μεταξά. 

Δημοφιλείς έχουν γίνει κυρίως στο διαδίκτυο διάφορες ιστορικές (και παρα-ιστορικές) αναρτήσεις για το εξωτερικό χρέος. Σύντομα δημιουργήθηκαν δύο μεγάλες «αντίπαλες» τάσεις:

α) Οι «πατριώτες», υποστηρικτές του Μεταξά και ο ευρύτερος εθνικιστικός χώρος που διαδίδοντας κυρίως μέσω του διαδικτύου την ιστορική αυτή πτυχή, κατάφερε και πέρασε εύκολα το «πιασάρικο» αυτό θέμα στα έντυπα μέσα, στα τηλεοπτικά κανάλια κ.λπ.[1] Ακόμη και σε ψηφίσματα «αγανακτισμένων» της πλατείας Συντάγματος μπορούσε να το συναντήσει κανείς.



β) Το «δημοκρατικό τόξο», ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός και όλα τα συστημικά ΜΜΕ, βλέποντας με τρόμο την ραγδαία άνοδο του εθνικιστικού κινήματος της Χρυσής Αυγής, έσπευσαν να διατυμπανίσουν με σοβαροφανή άρθρα[2], ότι πρόκειται για έναν ακόμη «μύθο» περί του μεταξικού «καθεστώτος».



Τελικά ποια είναι η πραγματικότητα; Πρόκειται για αλήθεια… ή για μύθο;

Η υπόθεση του σιδηροδρομικού δανείου το 1925


Το 1925 το Ελληνικό Κράτος είχε συνάψει συμφωνία με τη Βελγική Societe Commerciale de Belgique (Socobelge) για την κατασκευή σιδηροδρομικών έργων. Η συμφωνία επικυρώθηκε με νόμο της 06.10.1925 (ΦΕΚ 294 A' / 08.10.1925), επί πρωθυπουργίας Θεόδωρου Πάγκαλου, στενού συνεργάτη του ένθερμου υποστηρικτή και υπηρέτη των Δυτικών, Ελευθερίου Βενιζέλου. H αξία του έργου εκτιμήθηκε αρχικά περίπου στα 21 εκατομ. δολάρια ΗΠΑ. Η πληρωμή θα γινόταν σε χρυσό, με χρήματα που θα δάνειζε η εταιρεία στο Ελληνικό Κράτος.



Ιδιαίτερο ρόλο στα οικονομικά θέματα του κράτους έπαιξε τότε ο Πανεπιστημιακός και Τραπεζίτης Κυριάκος Βαρβαρέσος. Το 1931 η Μεγάλη Βρετανία εγκατέλειψε το χρυσό κανόνα και υποτίμησε τη στερλίνα, ο Βαρβαρέσος, που ήταν στο Λονδίνο, πήρε θέση προτείνοντας να εγκαταλειφθεί η «μάχη της δραχμής» και να απομακρυνθεί η χώρα από τη χρυσή βάση. Όμως, η γνώμη του δεν εισακούσθηκε, με αποτέλεσμα την έξαρση των οικονομικών προβλημάτων. Λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης η Ελλάδα βρέθηκε υπό πίεση, καθώς μειώθηκαν δραστικά οι εξαγωγές της, όπως επίσης και τα εμβάσματα από τους Έλληνες της Αμερικής. Επιδεινώθηκε το εξωτερικό ισοζύγιο συναλλαγών, που ασκούσε αφόρητες πιέσεις στην δραχμή. Το 1932 καλείται από τον Ελευθέριο Βενιζέλο να αναλάβει το Υπουργείο Οικονομικών, που διατήρησε και στην Κυβέρνηση Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, που ακολούθησε, αλλά και στη νέα κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου. Μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, πήρε σειρά μέτρων, όπως την εγκατάλειψη του χρυσού κανόνα, την υποτίμηση της δραχμής, τη δραχμοποίηση των σε χρυσό και συνάλλαγμα εσωτερικών αξιώσεων και οφειλών, τη διαρρύθμιση του εξωτερικού δημοσίου και ιδιωτικού χρέους, που απετέλεσαν τη βάση της οικονομικής πολιτικής της χώρας μέχρι το 1941. Το 1933 διορίσθηκε Υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος και το 1939 Διοικητής της.[3]



Την οικονομική πολιτική της χώρας δηλαδή, όπως και σήμερα, δεν την αναλάμβαναν πολιτικοί, αλλά άνθρωποι των τραπεζών… «τεχνοκράτες», οι οποίοι παρέμεναν στις θέσεις τους, αλλά και προάγονταν, ανεξάρτητα από τις δήθεν ιδεολογικές διαφορές των κυβερνώντων πολιτικών σχημάτων. Και τότε και σήμερα λοιπόν, όλοι δούλευαν για τα ίδια αφεντικά.

Το 1932, όπως είδαμε και παραπάνω, λόγω οικονομικής κρίσης το Ελληνικό Κράτος εγκατέλειψε τον "χρυσούν κανόνα" και ανέστειλε την πληρωμή του δανείου. Ήταν η περίοδος όπου πρωθυπουργός ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος, και υπουργός οικονομικών ο κ. Βαρβαρέσος που κήρυττε την 4η πτώχευση της Ελλάδας συν τοις άλλοις με τα παρακάτω λόγια: «Σήμερον ευρίσκομαι ομολογώ εις εξαιρετικά δυσάρεστον θέσιν εισηγούμενος ενώπιον υμών την εγκατάλειψιν ...του χρυσού κανόνος, του χρυσού συναλλάγματος. Όπως υπηνίχθη ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν πρόκειται περί μέτρου το οποίον απορρέει εξ ελευθέρας κρίσεως της κυβερνήσεως ...είναι μέτρον επιβληθέν εκ καταστάσεως ανάγκης αναποτρέπτου»[4]. Η απόφαση της στάσης πληρωμών έγινε με τη συναίνεση με τα άλλα αστικά κόμματα.[5]

Οι υποστηρικτές του «δημοκρατικού τόξου» στην προσπάθεια να απαξιώσουν και να υποβαθμίσουν το εγχείρημα και γενικότερα το όλο έργο της κυβέρνησης Μεταξά, σημειώνουν ότι «μέχρι τη δικτατορία οι κοινοβουλευτικές κυβερνήσεις διαπραγματεύονταν με τους δανειστές του κράτους για κάποιο συμβιβασμό. Είχαν γίνει ως τότε διάφορες συμφωνίες για την καταβολή μέρους των τόκων (γύρω στο 30-35%)». Μάλιστα ισχυρίζονται ότι «αυτό θεωρούνταν ‘κόκκινη γραμμή’ από όλους τους ηγέτες των αστικών κομμάτων για τις αντοχές της Ελλάδας. Μερικοί μάλιστα θεωρούσαν ότι το ποσό αυτό έπρεπε να είναι αρκετά μικρότερο, για να μη διακυβεύονται στοιχειώδεις κρατικές λειτουργίες (τα τοκοχρεολύσια[6] της περιόδου πλησίαζαν το 40% των κρατικών εσόδων). Ο ‘πατριώτης’ Μεταξάς, σ΄ αντίθεση με τους άλλους ‘προδότες’, ανέβασε το ποσό καταρχήν στο 40% και λίγο αργότερα στο 43%».[7]

Αυτό που μας λένε όμως είναι μισές αλήθειες! Η πραγματικότητα είναι λίγο διαφορετική. Ο Βενιζέλος αρέσκονταν να χειρίζεται ο ίδιος όλα τα θέματα της Ελλάδος, μιας χώρας που δανειζόταν αλόγιστα διογκώνοντας το εξωτερικό της χρέος. Εκτελούσε δηλαδή πειθήνια τις εντολές των αφεντικών του. Συγκεκριμένα το εξωτερικό χρέος την τετραετία 1928-1932 αυξήθηκε από 27,8 δισεκατομμύρια δραχμές στα 32,7 δισεκατομμύρια. Επίσης αλόγιστη ήταν η επιμονή του να δώσει την «μάχη της δραχμής», προσπαθώντας μέχρι και την ύστατη στιγμή να βρει δανειοδότες. Από το 1924 μέχρι το 1930 εισέρρευσαν στην Ελλάδα 1.160.000 χρυσά φράγκα, εκ των οποίων το 78% ήταν δάνεια. Την περίοδο 1924-1931 συνομολογήθηκαν εννιά εξωτερικά δάνεια, συνολικά 992.000.000 χρυσά φράγκα ή 14.900.000.000 δραχμές. Τα δάνεια αυτά προήλθαν από την Μεγάλη Βρετανία κατά 48%, τις ΗΠΑ κατά 31% και τα υπόλοιπα σε μικρότερα ποσοστά από το Βέλγιο, τη Σουηδία, τη Γαλλία, την Ολλανδία, την Ελβετία, την Αίγυπτο και την Ιταλία.[8] Η εξυπηρέτηση του εξωτερικού χρέους (δημόσιου και ιδιωτικού) είχε φτάσει το 1932 να απορροφά το 81,08% των ελληνικών συναλλαγματικών εισπράξεων.[9]



Και τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής (το Λαϊκό Κόμμα του Τσαλδάρη και το Κόμμα Φιλελευθέρων του Βενιζέλου) πίστευαν περισσότερο στην ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, παρά στην άσκηση κοινωνικής πολιτικής και στο σχεδιασμό της οικονομίας. Η αδυναμία της κυβέρνησης Τσαλδάρη να αναλάβει μια περισσότερο δραστήρια διαχείριση της οικονομίας ενίσχυσε την κοινωνική αναταραχή και οδήγησε στην εκπνοή της όποιας προσωρινής οικονομικής ανάκαμψης. Η σοβαρή αναντιστοιχία στους οικονομικούς δείκτες και τους μισθούς των εργαζομένων προκάλεσε σοβαρές κοινωνικές αναταραχές. Οι επιπτώσεις της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης στα ευρωπαϊκά κράτη ήταν η ανάδειξη ολοκληρωτικών καθεστώτων. Η Ελλάδα δεν ξέφυγε από τον κανόνα, και το 1936 με την ανοχή του παλατιού αρχίζει η δικτατορία του Ι. Μεταξά.[10]

Η φιλομεταξική πλευρά με πρωτεργάτη το “PRO NEWS” γράφουν με περίσσιο στόμφο ότι «τον Απρίλιο του 1932 όταν η Ελλάδα κήρυττε ανεξέλεγκτη πτώχευση με την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Γεωργίου Μαρή, για να περιδινηθεί έκτοτε στην εναλλαγή σειράς κυβερνήσεων, που τελικά, δεν κατάφεραν να βρουν βιώσιμη λύση στο ζήτημα του χρέους»…[11], μόνο που ο Γιώργιος Μαρής δεν υπήρξε ποτέ υπουργός οικονομικών κι ούτε και παραιτήθηκε εφόσον δεν υπήρχε καν στην κυβέρνηση του 1932.[12]

Η μετάβαση από το κοινοβουλευτικό στο δικτατορικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου δεν συνοδεύτηκε από αλλαγή στην οικονομική πολιτική. Αυτή συνεχίστηκε χωρίς ουσιαστικές αλλαγές σε θεσμούς, ιδρύματα, ακόμα και πρόσωπα.[13] Δύο εβδομάδες μετά την επικράτηση του Κινήματος της 4ης Αυγούστου, στις 20 Αυγούστου, ο πρωθυπουργός επιβάλλει να καταβάλει η χώρα το 40% για το έτος '35-'36 και το 40% για το έτος '36-'37.

Ο Ι. Μεταξάς ανακοίνωσε τη συμφωνία στον Βασιλέα Γεώργιο, παρόντος του βασιλέως της Αγγλίας Εδουάρδου H'. Λίγους μήνες αργότερα, όμως, την άνοιξη του 1937, το Συμβούλιο των Ομολογιούχων, μέσω της βρετανικής κυβέρνησης, ζητεί εκ νέου από την ελληνική κυβέρνηση το ποσοστό αυτό να ανέλθει στο 50% και ο Ι. Μεταξάς  σύμφωνα με το «έγκριτο» “PRO NEWS” απλά «τους έστειλε στο διάολο»[14].



Σε ό,τι αφορά στην υπόθεση του σιδηροδρομικού δανείου του 1925, οι δύο πλευρές προσέφυγαν σε διεθνή διαιτησία. Στις 25 Ιουλ. 1936 η Επιτροπή Διαιτησίας εξέδωσε απόφαση σύμφωνα με την οποία το χρέος του Ελληνικού Κράτους ήταν 6.771.868 χρυσά δολάρια (1,15 δις 85 εκατ. δολ.) με επιτόκιο 5%. Ωστόσο το Ελληνικό Κράτος δεν προχώρησε στην πληρωμή των δόσεων του δανείου, ενώ ανακοίνωσε ότι δεν θα πλήρωνε σε χρυσό. Η βελγική εταιρεία ζήτησε να υπάρξει εξαίρεση λέγοντας ότι το οφειλόμενο χρέος ήταν εμπορικό και επομένως δεν ανήκε στο ελληνικό εξωτερικό χρέος.[15]

Από το Δεκέμβριο του 1936 άρχισε μια σειρά άκαρπων διαπραγματεύσεων και το 1937 η υπόθεση πέρασε από τη βελγική εταιρεία στην βελγική κυβέρνηση. Η τελευταία προσέφυγε μονομερώς στο Μόνιμο Διεθνές Δικαστήριο στις 04.05.1938, με το αίτημα να αναγνωριστεί ότι η Ελλάδα παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Στη διάρκεια της διαδικασίας η ελληνική πλευρά αποδέχτηκε την ύπαρξη του χρέους, αλλά υποστήριξε ότι λόγω οικονομικών δυσκολιών (ανωτέρα βία - force majeure) δεν μπορεί να το πληρώσει, επισημαίνοντας ότι η εξυπηρέτηση του χρέους υπό αυτές τις συνθήκες, χωρίς καμία προσαρμογή, θα έθετε σε κίνδυνο τις βασικές λειτουργίες του κράτους και τη δημόσια ασφάλεια.[16]

Μετά από διαδικασία περίπου δύο μηνών κατά την οποία η Ελληνική Κυβέρνηση επέμενε στις θέσεις της (α) υπογράμμισε τη βούλησή της να διαπραγματευτεί με την εταιρεία και να μεριμνήσει για την ικανοποίηση των οφειλών αλλά πάντοτε εντός των ορίων της ικανότητας πληρωμής της, β) παράλληλα στόχος της ελληνικής πλευράς ήταν να μπορέσει να εκμαιεύσει από το Διεθνές Δικαστήριο το «δεδικασμένο» για την χρήση του σε παρόμοιες υποθέσεις και γ) το επιχείρημα της ίσης μεταχείρισης, καθόσον η αναδιάρθρωση του εξωτερικού χρέους αποτελούσε «δίκαιη και ισότιμη βάση» για τον διακανονισμό ολόκληρου του ελληνικού χρέους, συμπεριλαμβανομένων και των διαιτητικών οφειλών-αποζημειώσεων), η Βελγική Κυβέρνηση δήλωσε ότι λαμβάνει υπόψη της την βούληση της Ελλάδος να πληρώσει, καθώς και την παραδοσιακή φιλία μεταξύ των δύο χωρών, αλλά κι ότι η Ελλάδα στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να χαρακτηριστεί αφερέγγυα. Κατόπιν αυτού το Δικαστήριο, την 15 Ιουνίου 1939, απέρριψε το αίτημα του Βελγίου και παρέπεμψε την Ελλάδα και τη Βελγική Εταιρεία στην προηγούμενη απόφαση της Διαιτησίας του 1936.[17]


Το Δικαστήριο έκρινε ότι και οι δύο οφειλές ήταν οριστικές και υποχρεωτικές: δεν μπορούσε όμως «ούτε να επιβεβαιώσει, ούτε να ακυρώσει [τις αποφάσεις] είτε εν συνόλω, είτε εν μέρει»[18]. Υπενθύμισε στους διαδίκους ότι σύμφωνα με τις δηλώσεις των δύο μερών, η ικανότητα πληρωμής της Ελλάδος ήταν εκτός πεδίου εφαρμογής της διαδικασίας.[19] Ως εκ τούτου, δεν ήταν αρμόδιο να αξιολογήσει την ελληνική ικανότητα πληρωμής.[20] Ωστόσο παρέλειψε να παράσχει ικανοποιητική εξήγηση γιατί τα μέρη συμφώνησαν με αυτόν τον περιορισμό δικαιοδοσίας.[21]

Ξεκαθάρισε επίσης ότι δεν μπορούσε ούτε να υποχρεώσει την βελγική κυβέρνηση να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις για την ικανότητα πληρωμής της Ελλάδος, ούτε να υποδείξει τις βάσεις για τέτοιου είδους εθελοντικών ρυθμίσεων αναδιάρθρωσης. Οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις αναδιάρθρωσης χρέους εξαρτιόνταν αποκλειστικά από την «καλή βούληση» του Βελγίου. Η ανωτέρα βία (force majeure) θα μπορούσε καταρχήν να δικαιολογήσει την πληρωμή οικονομικών υποχρεώσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της ανωτέρας βίας.[22]

Υπάρχουν περιορισμοί στην ικανότητα πληρωμής ενός κράτους και το διεθνές δίκαιο λαμβάνει υπόψη τα όρια αυτά, τουλάχιστον σε ακραίες περιπτώσεις.[23] Αλλά το κράτος δεν είναι ο μόνος κριτής της φερεγγυότητάς του.[24]
Το δεδικασμένο αποτέλεσμα της απόφασής του δεν αποκλείει τη λήψη μεταγενέστερων ρυθμίσεων λαμβάνοντας δεόντως υπόψη την ελληνική ικανότητα πληρωμής.[25]

Ενώ το δικαστήριο έκρινε αναμφισβήτητα ότι δεν ήταν αρμόδιο να εξετάσει την ένσταση της Ελλάδας ως προς την αδυναμία πληρωμής, και ως εκ τούτου να δηλώσει ότι η ανωτέρα βία δικαιολογούσε τη μη εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων, εντούτοις επεσήμανε ότι ακόμη και αν δεχθεί την δικαιοδοσία της, θα πρέπει να ελέγξει και όχι απλά να υποθέσει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε κατάσταση πραγματικής οικονομικής δυσπραγίας. Προκειμένου το δικαστήριο να εκδώσει πιο σαφή απόφαση σχετικά με το αν η οικονομική αναγκαιότητα δικαιολογούσε τη μη εκτέλεση των πληρωμών, θα έπρεπε προηγουμένως να γίνει μια λεπτομερή εξέταση των πραγματικών περιστάσεων κατά πόσον η επιβολή των αποφάσεων θα επιδείνωνε τη θέση της Ελλάδος.[26]

Ωστόσο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν διέθετε νομική βάση για να υποτάξει την πληρωμή χρηματικών υποχρεώσεων σε αναδιάρθρωση του εξωτερικού χρέους. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι αποφάσεις της διαιτησίας δεν εξέτασαν μια τέτοια δυνατότητα. Το δικαστήριο έκρινε το αίτημα της εταιρείας αποκλειστικά βάσει των διαιτητικών αποφάσεων, χωρίς αναφορά σε γενικότερες αρχές του Διεθνούς Δικαίου. Επίσης το δικαστήριο σημείωσε ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να συνδέσει τις πληρωμές των αποφάσεων με την παραίτηση των εταιρικών δικαιωμάτων που αναγνωρίζονται στις αποφάσεις διαιτησίας.[27]

Μετά τον Β' ΠΠ, και ενώ μέρος της βοήθειας του Σχεδίου Μάρσαλ δινόταν στην Ελλάδα μέσω Βελγικών Τραπεζών, η Socobelge τον Δεκέμβριο του 1950 επιχείρησε και πάλι να διεκδικήσει ποσά αυτής της βοήθειας, αίτημα στο οποίο αρχικά συναίνεσε η Βελγική Κυβέρνηση. Με την παρέμβαση των ΗΠΑ το Βέλγιο πείσθηκε να παραπέμψει την εταιρεία σε φιλικό διακανονισμό με την Ελλάδα.[28]




Συνοψίζοντας


Η κυβέρνηση Μεταξά, όντως δεν πήγε στο δικαστήριο ως «τζαμπατζής». Αρνήθηκε να καταβάλει άμεσα στην Société commercial de Belgique τα 6.771.868 χρυσά δολάρια συν τους τόκους, λόγω των δημοσιονομικών και νομισματικών συνθηκών, οι οποίες καθιστούσαν ουσιαστικά αδύνατη την εκτέλεση των διαιτητικών αποφάσεων.

Η ουσία είναι ότι η κυβέρνηση Μεταξά βάζοντας σε προτεραιότητα το συμφέρον του ελληνικού λαού, δεν κατέφυγε σε μέτρα που θα τον επιβάρυναν και εξαθλίωναν για να εξυπηρετήσει τα οφέλη της βελγικής εταιρείας. Αρνήθηκε να πληρώσει την δεδομένη στιγμή και με τις δεδομένες συνθήκες όλο το ποσό, καταφέρνοντας κατά την διάρκεια της δίκης αυτό που καταγράφηκε στα πρακτικά και αναφέρεται στα άρθρα 50 και 72.

Το Δικαστήριο, κρατώντας ίσες αποστάσεις, δήλωσε ότι «…σύμφωνα με την καταγεγραμμένη στα πρακτικά δήλωση του εκπροσώπου της βελγικής πλευράς, η Βελγική Κυβέρνηση θα πρέπει να ασχοληθεί με το θέμα των πληρωμών, λαμβάνοντας υπόψιν τα νόμιμα συμφέροντα της Εταιρείας, συνυπολογίζοντας την ικανότητα της Ελλάδος να πληρώσει και την παραδοσιακή φιλία μεταξύ των δύο χωρών», τονίζοντας ότι η δήλωση αυτή, είναι κατά γενικό τρόπο, σύμφωνη με τα ελληνικά αιτήματα.

Οπότε, το Βέλγιο δικαιώθηκε μεν ως προς το αίτημά του περί παραβιάσεως από μέρους της Ελλάδος των διεθνών της υποχρεώσεων, αλλά το αίτημά του να υποχρεωθεί η Ελληνική Κυβέρνηση από το Διεθνές Δικαστήριο στην καταβολή προς όφελος της βελγικής εταιρείας Société commercial de Belgique, των ποσών που οφείλονται, απορρίφθηκε.[29]

Αν και οι υποστηρικτές του «δημοκρατικού τόξου» προσπάθησαν και προσπαθούν να υποβαθμίσουν τον χειρισμό της υπόθεσης από την κυβέρνηση Μεταξά, θα πρέπει να τονιστεί ότι πρόκειται για πράξη μεγίστου εθνικού συμφέροντος.

Εν κατακλείδι, οι κυβερνόντες οι οποίοι ανέλαβαν τα ινία της Ελλάδος από το θάνατο του Ι. Καποδίστρια έως και σήμερα, λειτουργούσαν και λειτουργούν για λογαριασμό και προς συμφέρον διεθνών τραπεζιτών/τοκογλύφων. Κατά συνέπεια, είναι μάλλον λάθος, εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες, να πολωνόμαστε σε παρατάξεις ως προς την πολιτική αναθεώρηση του παρελθόντος. Η αλήθεια βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση και πάντα προσεκτικά κεκαλυμμένη.



[3] Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Συνέδρια – Συμπόσια – Εκδηλώσεις, «Ημερίδα Αφιερωμένη στη μνήμη του Κυριάκου Βαρβαρέσου (1884-1957)».
[6] Με τον όρο τοκοχρεολύσιο, (ή τοκοχρεωλύσιο), χαρακτηρίζεται μία από τις καθορισμένες εκ των προτέρων δόσεις για την τμηματική απόσβεση εντόκου δανείου.
[8] Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, επιμ.. «Ο αντίκτυπος της διεθνούς κρίσης στην κοινωνία και οικονομία.». Ιστορία Του Νεότερου Και Του Σύγχρονου Κόσμου (από το 1815 έως σήμερα) Γ΄ Τάξη ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ και Δ΄ Τάξη ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ (Β΄ 2008 έκδοση). Οργανισμός Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων, σελ. 106-107.
[10] Ό.π.
[12] Ο Γεώργιος Μαρής εξελέγη βουλευτής Ηρακλείου το 1920 και το 1923, κατόπιν το 1926 με το Κόμμα των Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1928, το 1932 και το 1933 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Το 1924 έγινε υπουργός στην κυβέρνηση Παπαναστασίου, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Εννόμου Τάξεως. Το 1925 επί δικτατορίας Παγκάλου έγινε υπουργός Δικαιοσύνης. Το 1928 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη. Βλέπε και Βουλή των Ελλήνων, «Μητρώο Πληρεξουσίων,Γερουσιαστών και Βουλευτών 1822 – 1935», Αθήνα, 1986.
[13] Δεμαθάς Ζ., «Η εξέλιξη βασικών μεγεθών της ελληνικής οικονομίας. 1935 – 1939» σε Πρακτικά του Διεθνούς Ιστορικού Συνεδρίου. Η Ελλάδα 1936 – 44: Δικτατορία – Κατοχή – Αντίσταση. Επιστ. Επιμ. Χ. Φλάισερ και Ν. Σβορώνος, Μορφωτικό Ινστιτούτο ΑΤΕ, Αθήνα 1989, σ. 148; Κοντού Γεωργία, «Η πολιτική και κοινωνική ιδεολογία της 4ης Αυγούστου και ο Τρόπος με τον οποίο αυτή επηρέασε την Εκπαίδευση και τη Νεολαία (Ε.Ο.Ν.)», Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα 2013, σελ. 56.
[15] Waibel Michael, “Sovereign Defaults before InternationalCourts and Tribunals”, Cambridge University Press, 2011, σελ. 94.
[16] Ago R., “Addendum to the Eighth Report on State Responsibility”, YBILC, 2(1) 1980, 25; Watrin G., “Essai de construction d’un contentieux international des dettes publiques", Paris: Librairie du Recueil Sirey, 1929, σελ. 206.
[17] PCIJ, Series A.IB., Judgments, Orders and Advisory Opinions, Fascicule No. 78, The “Société Commerciale de Belgique”, Leyden A. W. Sijthoff’s Publishing Company, 15 June 1939.
[18] Socobelge (Belgium v Greece), σελ. 174.
[19] ό.π., σελ. 177; Szodruch A., “State insolvency: consequences and obligations under investment treaties”, in Hofmann R (ed.), The International Convention for the Settlement of Investment Disputes (ICSID): Taking Stock after 40 Years, Nomos, Baden Baden, 2007, σελ. 321.
[20] PCIJ, Series A.IB., Judgments, Orders and Advisory Opinions, Fascicule No. 78, The “Société Commercialede Belgique”, Leyden A. W. Sijthoff’s Publishing Company, 15 June 1939, σελ. 21.
[21] Ό.π., βλέπε την ένσταση του δικαστή van Eysinga, σελ. 25f; Reinisch A., “State Responsibility for Debt”, Boehlau, Βιέννη, 1995, σελ. 16 και 71.
[22] Leyendecker L., “Auslandsverschuldung und Völkerrecht”, Peter Lang, Frankfurt am Main, 1988, σελ. 216; Kämmerer J. A., “Der Staatsbankrott aus völkerrechtlicher Sicht”, ZaöRV, 2005, σελ. 65-76; Pfeiffer, T., “Zahlungskrisen ausländischer Staaten im deutschen und internationalen Rechtverkehr”, Zeitschrift für Vergleichende Rechtswissenschaften, 102, 2003, σελ. 141-194; Szodruch A., “Staateninsolvenz und private Gläubiger”, Berliner Wissenschaftsverlag, Berlin, 2008, σελ. 321.
[23] Γαλλική Εταιρεία των Σιδηροδρόμων της Βενεζουέλας; Ρωσική υπόθεση αποζημιώσεων.
[24] Watrin, “Essai de construction", σελ. 208 (‘Appeler un juge à trancher de telles questions, c’est diminuer la dangereuse notion de souveraineté pour la soumettre au Droit’).
[25] Socobelge (Belgium v Greece), σελ 178.
[26] Ό.π., σελ. 178.
[27] Waibel Michael, “Sovereign Defaults before InternationalCourts and Tribunals”, Cambridge University Press, 2011, σελ. 96.
[28] Ό.π., σελ. 97.




Συνδεθείτε στη σελίδα μας στο Facebook, Twitter και Linkedin


Οι απόψεις του ιστολογίου δεν συμπίπτουν απαραίτητα με το περιεχόμενο του άρθρου


 
Copyright © ANTIZITRO. Designed by OddThemes